Τα δικαιώματα της Ελ.Ράντου στη δημόσια εκπαίδευση

Είναι εντυπωσιακό πόση διάδοση είχε η ανάρτηση της κυρίας Ελένη Ράντου
με την επίθεση εναντίον του Υπουργείου Παιδείας που μπορειτε να δείτε εδώ.


H εφημερίδα Lifo έγραψε ένα άρθρο, συγκαταλέγοντας τη κυρία Ράντου στους
πλούσιους , ‘επώνυμους’ , που εμφανίζονται ως ‘αγανακτισμένοι’, κάτι που
μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Σ΄αυτό απάντησε η κυρία Ράντου με μια ανάρτηση στη σελίδα της
στο Facebook, αυτήν
Οι κόντρες ανάμεσα σε καλλιτέχνες και στα μίντια είναι πάντα ελκυστικοί,
ειδικά αν αφορά εισοδήματα και φορολογικές δηλώσεις. Πολλές ελληνικές
οικογένειες όμως δεν έχουν τη πολυτέλεια πιά να παρακολουθούν αυτές
τις κόντρες. Σε μια περίοδο που πλήττεται η δημόσια παιδεία που αφορά τις
οικογένειες των ανέργων και αυτές που έχουν πληγεί άγρια από τη κρίση,
είναι εύκολο για τον οποιοδήποτε επώνυμο, ευκατάστατο να κάνει δημόσιες
δηλώσεις εναντίον της Τρόικα και των μέτρων. Είναι ακόμα πιο εύκολο να εμφανίζεται ως υπερασπιστής των αδυνάτων.

Αν αφήσουμε στην άκρη τις ταμπέλες, το ερώτημα είναι εαν το πτωχευμένο
κράτος έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει πολυτελείς δομές στην εκπαίδευση
που είχαν δημιουργηθεί με συνθήκες πελατειακού κράτους. Τέτοια είναι
ορισμένα μουσικά σχολεία της χώρας, όπως κάποιο στη βόρεια Ελλαδα, που έχει
περισσότερους καθηγητές από μαθητές.

Μια τεράστια σπατάλη που πρέπει να κοπεί δραστικά είναι η πληρωμή ταξί για
μεταφορά μαθητών ή οι διαδικασίες μεταφοράς μαθητών με λεωφορεία, που
όπως έχουν δείξει πολλά δημοσιεύματα , είχε γίνει φάμπρικα διαφθοράς και
κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος.

Κάθε φορά που ένας επώνυμος, όπως η κυρία Ράντου ρίχνει τα στήθη του υπέρ
της δημόσιας εκπαίδευσης, είναι απαραίτητο να δούμε ποιο ακριβώς είναι το
αίτημά τους. Η μεταφορά των παιδιών στο Μουσικό Σχολείο, δεν είναι αυτόνομο
δικαίωμα. Το υπουργείο παιδείας το έκανε ισως με άκομψο τρόπο, αλλά η
τοποθέτηση καθηγητών στα σχολεία για άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ) , είναι υψηλότερης
προτεραιότητας από την εξασφάλιση δωρεάν μεταφοράς αδιακρίτως στο
Μουσικό Σχολείο, όπου κάποια παιδιά έχουν τις δυνατότητες της οικογένειας
της κυρίας Ράντου...

Ίσως η μάχη αυτή να είναι χαμένη. Η φωνή της κυρίας Ράντου είναι πολύ πιο
ισχυρή, από κάποια ήρεμη ανάλυση που λέει τη δυσάρεστη αλήθεια, ότι η
δωρεάν παιδεία πρέπει να αφορά μόνο το 40-50% των ελληνικών οικογενειών
έχουν χαμηλά εισοδήματα. Οι υπόλοιποι , μπορεί ανάμεσά τους και η κυρία
Ράντου, θα πρέπει να συμβάλουν οικονομικά αν θέλουν να απολαύσουν κάποια
προνομιακή υπηρεσία, όπως το Μουσικό Σχολείο, που ίδρυσε κάποτε το κράτος, αλλά μπορεί να τη διαθέτει δωρεάν στο εξής μόνο αν κόψει καθηγητές από το
Πέραμα και δασκάλες απο τα Γρεβενά ή το Άσυλο Ανιάτων.