Τι ξεχνουν οι 530 πανεπιστημιακοί που 'μάχονται' για το δημόσιο πανεπιστήμιο

Δύο φίλοι έχουν εκπλαγεί με το τρόπο που καθηγητές , που προέρχονται απο ένα τμήμα της λογικής Αριστεράς, όπως ο Κων. Τσουκαλάς , εχουν βγει τόσο φανατικά υπέρ του σημερινού καθεστώτος στην Ανώτατη Παιδεία. Τόσα χρόνια, δεν έκαναν κάποια οργανωμένη προσπάθεια για την προώθηση μεταρρυθμίσεων και τώρα είναι μπροστάρηδες σε συλλογές υπογραφών, για να μείνει το Πανεπιστήμιο όπως είναι.
Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι ανάμεσα στα ονόματα των πρωτεργατών αυτής της συλλογής υπογραφών ειναι η κα Ρεπούση, συγγραφέας του πασίγνωστου βιβλίου ιστορία, ο καθ Λιάκος, που κάποτε ξιφουλκούσε υπέρ των μεταρρυθμίσεων και άλλα πρόσωπα , μιας αριστεράς της χώρας μας, που δεν ξέρει αν πρέπει να διαλέξει τις μεταρρυθμίσεις ή τα προνόμια, που επισώρρευσε η πολύχρονη επικράτηση του συντεχνιασμού στα πανεπιστήμια. Το κείμενο που διακίνησαν η κυρία Ρεπούση, ο κ. Τσουκαλάς και ο κ. Λιάκος, μπορείτε να το βρείτε εδώ .
Ακολουθεί η φιλοξενία του κειμένου των δύο φίλων, που ένοιωσαν θιγμένοι όταν διάβασαν αυτές τις μεγαλοστομίες για το 'δημόσο πανεπιστήμιο'.

Ανοικτή επιστολή στους 530 πανεπιστημιακούς

Κυρίες και κύριοι πανεπιστημιακοί,

Διάβασα στην εφημερίδα το κείμενο που υπογράφετε «για την υπεράσπιση και μεταρρύθμιση του Δημόσιου πανεπιστημίου» και :

·         Όπως  δηλώνετε : «πιστεύετε  ότι  το Δημόσιο πανεπιστήμιο χρειάζεται υπεράσπιση και ουσιαστική μεταρρύθμιση με άξονα το δημόσιο συμφέρον και την προοπτική ανάπτυξης της Χώρας».

·         Όπως αναφέρετε : «Ο στόχος αυτός απαιτεί προσπάθεια, σχέδιο, χρόνο, ευρύτερες συναινέσεις, αλλά και την ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα που θα κληθεί να εφαρμόσει τις αλλαγές στα Πανεπιστήμια , όπως γίνεται και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες»

·         Όπως διαπιστώνετε: «Είναι σαφές ότι τα Ελληνικά Πανεπιστήμια θα έπρεπε να αποκτήσουν  ένα νέο «συμβόλαιο με εγγυήσεις», ένα λιτό «νόμο πλαίσιο» ο οποίος

o   Θα θεράπευε τις αδυναμίες του προηγουμένου

o   Θα έβαζε τέλος στα εκφυλιστικά φαινόμενα

o   Θα δημιουργούσε τους όρους ώστε το δημόσιο πανεπιστήμιο να αναπτυχθεί  προκειμένου να ανταποκριθεί στην κοινωνική αποστολή του και να  εγγυηθεί με τους καλύτερους όρους το κοινωνικό αγαθό της δημόσιας και δωρεάν παιδείας».

·         Όπως  αναγνωρίζετε : «στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε από το Υπουργείο Παιδείας υπάρχουν επιμέρους θετικές ρυθμίσεις».

Με όλα αυτά κανείς εχέφρων πολίτης – που άλλωστε μαζί με όλους τους Έλληνες φορολογούμενους υφίσταται, θέλοντας και μη, το κόστος του Δημόσιου πανεπιστημίου, αλλά και των ΤΕΙ – δεν μπορεί να διαφωνήσει. Πόσο μάλλον όταν με προφανή διάθεση αυτοκριτικής  για τον χώρο που υπηρετείτε, μιλάτε για  ανάγκη ουσιαστικής μεταρρύθμισης, για υπαρκτές αδυναμίες και εκφυλιστικά φαινόμενα. (δηλαδή φαινόμενα ηθικής κατάπτωσης, εξαχρείωσης, διαφθοράς κλπ)

Είμαι βέβαιος ότι αυτή η εισαγωγή , εκφράζει και όλους εσάς που υπογράφετε αυτό το κείμενο, επιστήμονες με αναγνώριση, με σπουδές στο εξωτερικό, όπου πολλοί πιθανότατα έχετε και διδάξει σε μεγάλα Πανεπιστήμια, κάποιοι γνωστοί και στο ευρύτερο κοινό  που χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης.

Διερωτώμαι όμως ειλικρινά, Εκφράζει όλους εσάς και το «δια ταύτα» του κειμένου , ή μήπως  απλά δεν διαβάσατε την συνέχεια και υπογράψατε τηλεφωνικά. Πραγματικά θέλω να ελπίζω ότι έτσι έγινε, γιατί δεν μπορώ να φαντασθώ ότι:

·         Χαρακτηρίζετε «ολιγαρχικό και δεσποτικό μοντέλο διοίκησης  και διαχείρισης των Πανεπιστημίων» αυτό που εισάγει το νομοσχέδιο. Δηλαδή έτσι χαρακτηρίζετε το δυαδικό μοντέλο – Συμβούλιο και πρύτανης-Σύγκλητος - που εισάγει το νομοσχέδιο και  κυριαρχεί απ’ άκρου σ’ άκρη της Ευρώπης μετά και τις μεταρρυθμίσεις της τελευταίας εικοσαετίας. Τότε πως θα χαρακτηρίζατε την απόλυτη διοικητική εξουσία του πρύτανη και τον ελαχιστότατο συντονισμό του εκπαιδευτικού έργου που ασκείται σήμερα;

·         Αναφέρεσθε σε «μειωμένη δημοκρατική νομιμοποίηση των διοικητικών οργάνων». Δεν αντιλαμβάνομαι τον παραλληλισμό πολιτικής πρακτικής και λειτουργίας των Πανεπιστημίων, αλλά  παραμένει μια ενδιαφέρουσα ίσως πολιτκοφιλοσοφική συζήτηση.  Ειλικρινά όμως θεωρείτε «δημοκρατικά νομιμοποιημένο» τον πρύτανη που εκλέγεται  με βαρύτητα ψήφου. Δηλαδή 50% για  τους διδάσκοντες, 40% για τους φοιτητές και 10% για  το λοιπό προσωπικό, και αυτό ανεξάρτητα από το ποσοστό προσέλευσης κάθε κατηγορίας εκλεκτόρων . Δηλαδή αν ψηφίσει  ένας μόνο φοιτητής και ένας μόνο διοικητικός  και ο πρύτανης πάρει και τη  δική του ψήφο  εκλέγεται Πρύτανης έστω και αν το σύνολο των ΔΕΠ ψηφίσουν άλλον υποψήφιο.  Αυτή είναι η δημοκρατική νομιμοποίηση που «μειώνεται»  αλλά δυστυχώς ποτέ δεν αμφισβητήσατε μέχρι σήμερα.. ΄

·         Αναφέρεσθε σε «σύγχυση της εκπαίδευσης με την κατάρτιση». Μα δεν είναι ο Οργανισμός κάθε ιδρύματος που θα βάλει τα όρια που αυτό θέλει  να ανοίξει στην κοινωνία, να συμβάλλει στο γενικότερο γίγνεσθαι, να εκπαιδεύσει ή μετεκπαιδεύσει και άλλες ομάδες του πληθυσμού πλην φοιτητών,  «να ανταποκριθεί στην κοινωνική αποστολή»  που επιζητάτε;  Γιατί δεν  εμπιστεύεσθε  τους συναδέλφους σας στα όργανα και την διοίκηση, που είναι οι μόνοι αρμόδιοι να αποφασίζουν; Και εν πάση περιπτώσει  δεν ξέρετε ότι σήμερα όλα σχεδόν τα πανεπιστήμια λειτουργούν Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης και εκατοντάδες συνάδελφοι σας διδάσκουν σε αυτά, πανεπιστημιακά ή ιδιωτικά;  

·         Αναφέρεσθε σε «επαναφορά της σκληρής ιεραρχίας της έδρας». Που βασίζετε αυτή την άποψη όταν για την κρίση των καθηγητών  προβλέπονται διαδικασίες με κριτές από τον ευρύτερο χώρο της Πανεπιστημιακής  εκπαίδευσης και της Έρευνας, από μητρώα και  φυσικά έξω από ένα στενό πυρήνα ανθρώπων; Όταν καταργείται  ο διοικητικός ρόλος των αυτόνομων κρατιδίων που λέγονται «τμήματα» και ο ακαδημαϊκός ρόλος ανατίθεται στις κοσμητείες; Και εν πάση περιπτώσει δοκιμάστηκε για τριάντα χρόνια το μοντέλο της «συλλογικής» διοίκησης, και απλά απέτυχε.

·         Αναφέρεσθε σε «μείωση της έρευνας έναντι της διδασκαλίας». Το έψαξα πολύ και δεν βρήκα τίποτε σχετικό στο νομοσχέδιο. Αντίθετα γνωρίζω ότι η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, υπάγεται πλέον στο Υπουργείο Παιδείας και αν δεν κάνω λάθος υπάρχει δήλωση του υπουργείου ότι θα φέρει ειδικό νομοσχέδιο για την έρευνα..

Για τα υπόλοιπα θα μπορούσα να σας καλέσω για ένα κρασί,  και μεταξύ τυρού και αχλαδίου  να ξενυχτίσουμε συζητώντας και αναλύοντας.

Όμως όταν αναγνωρίζετε  τον εκφυλισμό που έχει επέλθει στα πανεπιστήμια, και τις συνέπειες του υφίσταται μια ολόκληρη κοινωνία εξαιτίας αυτών των φαινομένων, αλήθεια πιστεύετε ότι έχουμε χρόνο για κρασί ……

Και τι αλήθεια κάνατε όλοι εσείς  - ελπίζω να υπάρχουν εξαιρέσεις – τώρα και ένα  χρόνο που το θέμα είναι και πάλι στο προσκήνιο;   

Τι συγκεκριμένο προτείνατε για «την υπεράσπιση και μεταρρύθμιση του Δημόσιου πανεπιστημίου».  Αν ναι πέστε το να το μάθουμε και εμείς που σας εκτιμούμε, αν όχι τότε μην πυροβολείτε αυτούς που προσπαθούν. Δεν έχουμε άλλο χρόνο για χάσιμο…..