Δύο πρόσφατα άρθρα, στο ΒΗΜΑ και στα ΝΕΑ, ρίχνουν τις ευθύνες για τα χαλιά της εκπαίδευσης στις ελλείψεις στα κτήρια. Το άρθρο της κυρίας Λώρης Κέζα συναγωνίζεται με εκείνο της κυρίας Άννας Δαμιανίδη σε βολές για τα κτήρια που στάζουν το χειμώνα και την απουσία προαυλίων, γυμναστηρίων κλπ.
Η φίλη μου η Αντωνία στέλνει τα παιδιά της σε σχολείο στο Γαλάτσι και έχει να το λέει, πως τα κτήρια και τα προαύλια είναι μια χαρά. Το ίδιο πρέπει να πω και εγώ, τόσο για το δημοτικό, όσο και για το Γυμνάσιο/Λύκειο, όπου πήγαν και πηγαίνουν τα παιδιά μου.Αντίθετα, η πορεία της εκπαίδευσης είναι καθοδική. Η εκτίμηση που έχουν τα παιδιά στο σχολείο είναι ολοένα και μικρότερη. Τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα καλύπτουν μερικές τρύπες, αλλά δεν μπορούν να καλύψουν τη μεγάλη τρύπα στο σύνολο του εκπαιδευτικού έργου. Τα χάλια στα οικονομικά της χώρας μου φαίνεται πως θα κάνουν ακόμα χειρότερα τα κτήρια και τα προαύλια. Αυτό δεν πρέπει να γίνει ένα καλό άλλοθι για να κρύψει το μεγάλο πρόβλημα της Παιδείας, όπου είναι πολλοί αυτοί που έχουν ευθύνες:
Οι πολιτικοί, τα κόμματα και οι κυβερνήσεις, που αλλάζουν κάθε τρεις και λίγο το σύστημα των πανελλαδικών, ενώ αφήνουν τα ουσιαστικά θέματα να βουλιάζουν. Έχουν κάνει την εκπαίδευση ένα μεγάλο θέατρο για ρουσφέτια.
Οι συνδικαλιστές των εκπαιδευτικών, που ενδιαφέρονται για αυξήσεις και για μείωση των ωρών που εργάζεται κάθε καθηγητής.
Οι δήμαρχοι, που πήραν τις αρμοδιότητες των σχολείων χωρίς να έχουν κανένα ενδιαφέρον, πέρα από το να βολέψουν μερικά ρουσφέτια.
Οι γονείς των μαθητών, που περιμένουν τα πάντα από τους πολιτικούς και τους καθηγητές, ή πιστεύουν ότι θα τους λύσουν τα προβλήματα τα ιδιαίτερα και τα φροντιστήρια.
Αν συνεχίσουν όλοι με τα ίδια μυαλά τότε η διαφορά ανάμεσα στα σχολεία με ικανοποιητικά κτήρια και σε εκείνα με προβληματικά κτήρια, θα είναι μικρή.
Ναι να φτιάξουμε τα σχολεία που στάζουν το χειμώνα. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί το κακό αποτέλεσμα που έχουν τα οκτώ στα δέκα σχολεία που δεν μπάζουν νερά αλλά μπάζουν αδιαφορία και ρουσφετολογία.
Οι δασκαλοι και οι καθηγητές ειναι εκτός από ελάχιστους, αδιάφοροι. Δεν ξέρω αν φταίει το υπουργείο ή αν οι ιδιοι οι εκπαιδευτικοί κυνηγάνε μόνο το μισθό και τα επιδόματα. Ορισμένοι απο αυτούς, που δεν ειναι λίγοι, εχουν στοχο τα φροντιστήρια. Μύλος. Τα παιδιά μας τι φταίνε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕιδικά όπου μπλέκονται οι δήμοι, εκεί υπάρχει χάος και ρεμούλα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑφού τη ρημάξαμε την Ελλάδα, τώρα θέλουν όλοι να χτιστούν καινούργια κτήρια. Τόσα χρόνια που δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, είχαμε αφήσει παλιά τα σχολεία, και κατασκευάζαμε Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, που τώρα έχουν ρημάξει... Οσες διαδηλώσεις και να κάνουμε τώρα, όσα γιαούρτια και να πετάξουμε, λεφτά δεν υπάρχουν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΝ. Γεωργιάδης, Κατερίνη
Το βασικό μας πρόβλημα είναι το μυαλό μας! Αυτό είναι που στάζει και είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει. Γιατί όταν βλέπω τον σύλλογο γονέων να ενδιαφέρεται για το χρώμα στις κουρτίνες και να ξεχνά εσκεμμένα τα πραγματικά προβλήματα της παιδείας τότε δεν μου κάνει εντύπωση η κατάσταση της παιδείας. Αν θέλεις καλά σχολεία καταρχήν πρέπει να έχεις καλά αμοιβόμενους εκπαιδευτικούς (που δεν έχουμε) και αυτό γιατί προτιμάμε έναν εκπαιδευτικό που θα του πηγαίνουμε τον "τενεκέ με το λάδι" για να περάσει το μπουμπούκι μας με την αξία του και να τον απαξιώνουμε καθημερινά. Επίσης πρέπει να έχεις μικρά τμήματα και όχι 25άρια , τι να προλάβει να κάνει και αυτός ο δάσκαλος σε μια διδακτική ώρα και ΕΣΥ που διαφωνείς με αυτό γιατί δεν μπαίνεις σε μια τάξη; Μήπως τελικά είσαι λιγότερο ικανός; Αλλά ποιος καθορίζει τα τμήματα και τις ιδιαίτερες ανάγκες που πρέπει να καλύψει ένα σχολείο; Ποιος άλλος το Υπουργείο δια βιου εκμετάλλευσης και παραπαιδείας και πίσω από αυτό η Κυβέρνηση (με "το λεφτά υπάρχουν" για τα ρουσφέτια) και πίσω από την κυβέρνηση ο "κυρίαρχος" λαός που την ψηφίζει(δηλαδή οι γονείς).
ΑπάντησηΔιαγραφή