Πλήρης αδιαφορία του σχολείου για τον επαγγελματικό προσανατολισμό του γιου μου

Ο γιος μου μόλις τελείωσε τη Β' Λυκείου και είχε τις δικές του ανησυχίες για το τί θα σπουδάσει. Δεν τρελαίνεται στο διάβασμα, αλλά έχει προσωπικότητα και αρκετά ενδιαφέροντα. Το παλεύει, που λένε και οι έφηβοι/έφηβες.

Δυστυχώς το σχολείο του, ένα σχετικά καλό δημόσιο λύκειο, δεν μπορεί να τον βοηθήσει στις ανησυχίες του. Επαγγελματικός προσανατολισμός με την ουσία της έννοιας δεν γίνεται. Ορισμένοι, λίγοι από τους καθηγητές τους, από αυτούς που λέμε ‘καλοί δάσκαλοι’, ανοίγουν συζήτηση με δική τους πρωτοβουλία. Κάποιοι βοηθάνε αρκετά, ορισμένοι άλλοι έχουν καλή πρόθεση αλλά δεν έχουν τη γνώση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Κάποιοι άλλοι γονείς με έστειλαν σε έναν ειδικό του επαγγελματικού προσανατολισμού, ιδιώτη. Μας πήρε 200 ευρώ για δύο συναντήσεις της μιας ώρας, αλλά 'μάπα το καρπούζι'. Ο κύριος αυτός έχει στήσει μια φάμπρικα, που λέει στα παιδιά πώς να μπουν στο δημόσιο. Δεν τα γουστάρει ο γιος μου αυτά.

Μπήκα σε κάποια ειδικά, υποτίθεται, sites αλλά και εκεί κυριαρχεί η πατέντα της διαφήμισης φροντιστηρίων, 'ειδικών' και αποθέωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, δηλαδή του διορισμού. Όλοι αυτοί δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι η κρίση της Ελλάδας, αλλά και οι τεράστιες αλλαγές που γίνονται παγκοσμίως, έχουν αλλάξει το χάρτη των επαγγελμάτων τα 2-3 τελευταία χρόνια. Το προσπαθούμε η γυναίκα μου και εγώ, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε οι μόνοι που θα διαμορφώσουμε την άποψη του γιου μας. Το σχολείο δεν μπορεί να είναι απόν από αυτό τον προβληματισμό. Οι καθηγητές πρέπει να βοηθήσουν. Ο Σύλλογος Γονέων θα μπορούσε να είναι πιο δραστήριος, είναι σημαντικός ο ρόλος του. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός δεν είναι μια ξεπέτα για να πούμε σε ένα παιδί ποιο πτυχίο; θα του φέρει το διορισμό στο δημόσιο, αν βοηθήσει βεβαίως και το γλείψιμο της οικογένειας σε έναν ισχυρό βουλευτή. 

Νώντας Χ.